21727993_10211390582613434_5800276582515937589_n

Meet the Knockers


“Een balconetteke, bedoelt ge?” Ik ben halverwege mijn pannenkoek met bruine suiker wanneer ons bon deze term gebruikt alsof het een schande is dat ik met dit jargon niet vertrouwd ben. Zij volgt momenteel een of ander vreemd papjesdieet, dus laat ze het pannenkoekaanbod in de brasserie aan zich voorbijgaan. Enkele seconden eerder heb ik haar proberen uit te leggen naar wat voor bh ik precies op zoek ben: een model dat je borsten zodanig omhoog hijst dat ze elkaar raken en samen een decolleté vormen waar Dolly Parton jaloers op zou zijn. Een “balconetteke” dus. Wist ik veel.

Balkonscène

Nu is het zeker niet de eerste keer dat iemand het woord “balkon” in de mond neemt als verwijzing naar mij, maar in tegenstelling tot al die boezems die reclamefolders en rode lopers sieren, raken mijn borsten elkaar niet. Ze staan zelfs behoorlijk ver uit elkaar, alsof ze ruzie hebben, en daar wil ik verandering in brengen. Ons bon herkent dat probleem duidelijk niet en beschrijft hoe haar twins knusjes bij elkaar zitten in haar overdreven dure bh’tje. Een gevoel van jaloezie overheerst. Of nee, het overheersende gevoel is vooral opluchting dat de tafels naast de onze leeg zijn en niemand dit gesprek kan volgen, maar op de tweede plaats ben ik jaloers.

The Real Deal

Flash forward naar vanmiddag. Op zoek naar de ideale bh die mij ein-de-lijk die cleavage to die for gaat geven. Mijn borsten en ik gaan al een tijdje mee dus weet ik al dat winkels à la H&M voor mij niets kunnen betekenen. Die dingen die ze daar bh’s noemen, slagen er niet eens in om mijn tepels fatsoenlijk te bedekken. Op naar een degelijke lingeriewinkel.

Eenmaal daar aangekomen erger ik me nog maar eens aan het feit dat er een omgekeerd evenredig verband bestaat tussen cupmaten en rugomtrek. Hoe groter de borst, hoe kleiner de sluiting. Zo ziet toch niemand eruit, of toch niet zonder dat de natuur een handje geholpen werd? Ligt het aan mij, of zijn deze bh’s allemaal gemaakt voor popjes met maatje 34 die hun credit card (of die van hun sugar daddy) geplunderd hebben voor een E-cup? Ooit vroeg een iemand me of mijn schap echt was; “Wow, daar betalen mensen veel geld voor.” Ik moet het nog gaan geloven.

Haaruitval + weglopende borsten= bffs

Uiteindelijk vind ik twee push-upmodellen die ongeveer moeten passen (ik val nog liever dood dan dat ik iemand effectief mijn borsten laat opmeten voor de exacte maat) en trek ik me terug in het pashok. Ondertussen ben ik druk aan het sms’en met mijn vriendin, bij wie ik informeer of “de hare” elkaar raken in een bh, of of er ook paard en kar tussen kan zoals bij mij het geval is. “De mijne komen wel zo goed als tegen elkaar”, beweert ze, waarop ik behoorlijk wanhopig naar een foto vraag. Eerder vandaag heb ik een kiekje van mijn voorhoofd gestuurd om haar gerust te stellen dat het perfect oké is dat je lokken aan de zijkanten dunner lijken en dat ze heus nog niet kaal aan het worden is. Ik vind het dus maar normaal dat zij me nu op haar beurt van beeldmateriaal voorziet. Ik toon mijn haardos, zij toont haar ontblote bovenlijf. Dat is toch vriendschap? Na even aandringen besef ik dat dit wel héél loverboy-dwingt-jong-meisje-tot-pikante-foto’s is en laat ik het los. Voor eventjes.

Ondertussen probeer ik beide bh’s en moet ik nog maar eens concluderen dat dit geen succes wordt. Push-up modellen brengen mijn borsten inderdaad ietsje meer naar elkaar toe, maar dan puilen ze er weer langs de bovenkant uit. Niet op een “Oh, wat een pronte koplampen”-manier, eerder “Oei, dat meisje heeft vier bulten.” Alsof ze zo snel mogelijk uit deze nare situatie willen ontsnappen. Het uitpuilen gebeurt vooral aan de linkerkant, want die borst is aanzienlijk groter dan de rechtse. Dat schijnt niet zo abnormaal te zijn, dus laat ik daar nu niet te lang bij stilstaan. Het is me allemaal al dramatisch genoeg.

Komt dat zien

Door alle chaos in mijn hoofd hoor ik niet dat er op de deur wordt geklopt. Opeens sta ik oog in oog (of in dit geval: oog in tepel) met een vrouw die duidelijk niet verwacht had mij daar -naakt from the waist up– aan te treffen. Lovely. Kan meteen de ganse winkel zien dat mijn voorgevel misvormd is. U hoeft niet naar Amerika voor de Grand Canyon, dames en heren, u vindt hem gewoon hier, op de Antwerpse Meir. De zichtbaar getraumatiseerde vrouw excuseert zich en slaat de deur razendsnel dicht. Mij kan het op dat moment allemaal niet veel meer schelen.

Verslagen verlaat ik de paskamer, waarop een verkoopster me vraagt waar ik eigenlijk naar op zoek ben. Ik besluit haar over mijn frustraties te vertellen, waarop ze onomwonden bevestigt waar ik al mijn hele leven voor vrees: “Ik ga eerlijk zijn, als je borsten van zichzelf ver uit elkaar staan, ga je nooit, maar dan echt nooit, dat effect kunnen creëren met een bh.” Zo, eerlijk is dat inderdaad wel. Ze probeert me nog te overhalen enkele andere setjes te proberen, maar ik heb het stilaan wel gehad. Ik hoef er niet nog meer aan herinnerd te worden dat mijn twee sterkste kwaliteiten eigenlijk gewoon een freakshow zijn, bedankt.

Hello boys. Goodbye boys.

No balconetteke for me. Misschien maar best ook. Dat verkleinwoord zou toch nogal belachelijk geklonken hebben bij iemand met loezen als de mijne. Mijn meisjes staan gewoon te ver uit elkaar. Ik neem er vrede mee en ben nog steeds fier op hen. Ieder nadeel heeft z’n voordeel. Akkoord, ik zal nooit het Karen Walker-decolleté kunnen evenaren (als je niet weet wie dat is: shame on you!), maar ik kan op café wel met de ene tiet een pint bestellen aan de toog en met de andere een sigaret opsteken op het terras. Dat is ook heel wat. (Niet dat ik al ooit gerookt of gedronken heb hoor, mama en papa. Het idee alleen al. Bah bah bah.)

Ik ben me ervan bewust dat deze blogpost me niet meteen talloze telefoonnummers van geïnteresseerde jongemannen gaat opleveren. Ik ben me er eveneens pijnlijk van bewust dat iedereen die dit leest de volgende keer dat ze me zien maar op één ding (of wacht…twee dingen) gefocust zullen zijn. Dat is oké. En als iemand iets lelijks zegt, sla ik hen gewoon KO met mijn borsten. Dat kunnen ze dan weer als de beste.

 

2 gedachten over “Meet the Knockers

  1. Bh’s kopen is een heel onderneming hé! Ik vind dat op zich al ondingen en heb ze tot mijn 33ste nooit gedragen ( ben nu 50). Was ook echt niet nodig. En toen kwam ik veel (heel veel) bij en had ik ineens borsten en moest het toch echt. Maar van die met kant krijg ik jeuk en anderen passen zelden. Ik heb ondertussen 1 modelleke gevonden dat past en heb daar nu een hele reeks van in huis in verschillende kleuren. Mijn maat is blijkbaar wat uitzonderlijk want daar hebben ze er dan meestal maar 1 of 2 van en alle andere maten zijn er dan in overvloed 🙁 . Nog zo iets: wie draagt die BH’s met vulling in hemelsnaam? Naar’t schijnt – heeft een verkoopster me vertelt- dient dat om te vermijden dat je tepels zichtbaar zijn. Dat mag blijkbaar niet namelijk ….

  2. Heel grappig geformuleerd! Zo heeft ieder van ons wel iets waar hij of zij mee verveeld zit. Maar niet iedereen vindt de kracht en de inspiratie om het op zo’n manier te relativeren… 😉

Geef een reactie